Fanny Blankers-Koen

Vele malen werd zij onderscheiden. Een sporthal, een standbeeld, een stadion, een sportpark en zelfs een spoorwegstation dragen haar naam. Ze kreeg zelfs een aanbieding voor een filmrol in Hollywood. En op je vijfenzeventigste verjaardag nog tot sportvrouw van het jaar worden benoemd lijkt onwaarschijnlijk, maar toch overkwam het Fanny Blankers- Koen in 1994. Tijdens een uitzending van het tv-programma `In de hoofdrol` werd zij door de toenmalige voorzitter van het IOC, Juan Antonio Samaranch, benoemd tot `Ere-sportvrouw van het jaar`. Bij deze gelegenheid betitelde Samaranch haar tot Queen of the Athletes and Queen of the Olympic Games. Wederom blijkt hoeveel indruk de prestaties van Fanny Blankers-Koen, tijdens de Olympische Spelen van 1948 in Londen, niet alleen in Nederland, maar over de hele wereld hebben gemaakt. Absoluut hoogtepunt was voor haar 21 november 1999, toen zij in Monaco werd gehuldigd als atlete van de 20e eeuw. Ze kreeg de onderscheiding uit handen van prins Albert van Monaco.



Atlete van de eeuw

Fanny Blankers-Koen had niet verwacht de prijs te krijgen. Ze kreeg in de gaten dat ze was gekozen toen ze tijdens het galadiner voorafgaande aan de officiële prijsuitreiking naast de nieuwe IAAF-voorzitter Lamine Diack kwam te zitten. Aan de andere kant van de voorzitter zat Carl Lewis die tot atleet van de eeuw werd gekozen. Fanny bracht door haar prestaties notoire tegenstanders van vrouwen in de topsport, zoals toenmalig IOC-praeses Avery Brundage, definitief op andere gedachten. Ze was een voorbeeld voor de hele sportwereld. Waar medici en andere deskundigen in haar tijd om het hardst riepen dat moederschap en topsport niet met elkaar te combineren waren, bewees Fanny het tegendeel. Het Olympisch hoogtepunt van haar carrière beleefde zij zelfs nadat zij haar tweede kind had gekregen. Rijk is ze er overigens nooit van geworden. Het kostbaarste dat ze ooit heeft gewonnen was de (intussen fameuze) fiets die zij van haar buurtgenoten kreeg na de Spelen van 1948!

Van begin af aan bij de FBK-Games betrokken

Vanaf het allereerste begin is Fanny Blankers-Koen betrokken geweest bij dat wat in de loop der jaren is uitgegroeid tot het grootste atletiekevenement van ons land. Het in 1981 gerenoveerde stadion Veldwijk werd op 2 mei van dat jaar heropend door Fanny Blankers-Koen naar wie het stadion bij die gelegenheid ook werd vernoemd. 6 juli 1981 vond de eerste editie plaats van de FBK-Games. In 1987 werd besloten de FBK-Games om te dopen in Adriaan Paulen Memorial, dit als hommage aan oud-IAAF voorzitter Ad Paulen.
 

In 1998 werd Fanny Blankers-Koen tijdens de Adriaan Paulen Memorial uitgebreid gehuldigd voor alles wat zij voor de atletieksport heeft betekend. Toen ook rijpte het idee dat er eigenlijk maar één manier was om haar echt de eer te geven die zij verdiende. Toen de IAAF haar vervolgens in 1999 uitriep tot `beste atlete van de 20e eeuw` werd de laatste twijfel weggenomen: in 2001 zou de internationale atletiekwedstrijd in Hengelo weer haar oorspronkelijke naam terugkrijgen, de Fanny Blankers-Koen Games.
 

Stadspenning van de gemeente Hengelo
Na afloop van de FBK-Games 2002 werd een blij verraste Fanny Blankers-Koen nog eens uitgebreid in de bloemetjes gezet. "Vandaag kiezen we geen atleet of atlete van de dag, nee vandaag eren we een oud-atlete met een uitzonderlijke carrière. Zij is de grootste atlete uit de atletiekgeschiedenis. Ze krijgt, naast het reeds eerder toegekende ereburgerschap, de stadspenning van de gemeente Hengelo. Noem het een soort oeuvreprijs. Wij zijn als gemeente dan ook extra verheugd dat de wedstrijd sinds een paar jaar weer haar naam mag dragen," aldus burgemeester Kerckhaert van Hengelo in 2002 na afloop van de FBK-Games. Fanny was diep geroerd door deze bijzondere onderscheiding. Het bleek haar laatste bezoek aan ons evenement. Ze overleed op 25 januari 2004.

In haar vergadering van 20 januari 1981 stemde het college in met het voorstel en kon de brief met het verzoek aan mevrouw Blankers-Koen verzonden worden. Er kwam een voor haar kenmerkende en enthousiaste reactie terug. Fanny Blankers-Koen schreef: "Met veel plezier heb ik uw brief gelezen. Ik vind het geweldig dat u aan het nieuwe atletiekstation in uw gemeente mijn naam wilt verbinden!" De datum van de opening van het stadion, waarvoor zij als eregast was uitgenodigd, had ze reeds in haar agenda geschreven.
 

Op 2 mei 1981 was het zover. Bert van der Vegt, destijds wethouder Sport, ontmoette haar voor het eerst, in de aanwezigheid van staatssecretaris Wallis de Vries, die de opening zou verrichten. "We hadden eigenlijk een beetje de pest in, want het goot van de regen", herinnert hij zich. "Maar Fanny bleek het zonnetje van die dag te zijn. Ze praatte enthousiast met iedereen en ze was zeker niet van plan zich door regen van haar zonnige humeur te laten beroven."
 

De relatie tussen Fanny Blankers-Koen en Hengelo had een aanvang genomen. Gedurende de jaren die volgden was zij regelmatig bij de jaarlijkse grootste internationale atletiekwedstrijden van Nederland aanwezig. Met groot enthousiasme volgde ze de verrichtingen van de atleten. Ze had een warme plek in de harten van vele Hengelo`ers. Haar positieve uitstraling naar de sport en naar de atletiek in het bijzonder maakt dat Hengelo door het Fanny Blankers-Koen stadion en het naar haar vernoemde evenement grote naamsbekendheid heeft gekregen.
 

De band die tussen mevrouw Blankers-Koen en de gemeente Hengelo was gegroeid kreeg in 1998 een nieuw vervolg toen het gemeentebestuur besloot haar het ereburgerschap van de gemeente Hengelo te verlenen.